Jossi alweer afzatter, Gili islands en Ubud

Jossi alweer een afzetter! Gili islands, bus gemist, aankomst Ubud!!

S’avonds gingen we weer terug naar de kleermaker Jossi om het jasje van Mits op te halen. Mits heeft hier trouwens een beetje moeite met lopen. Ze vind alles zo prachtig hier op Bali dat ze nogal is vergeet dat ze op der voeten moet letten. Zo stoot zij gemiddeld 20 x per dag haar tenen of struikelt ze als het niet meer is! Heel grappig. Maar goed terug naar AFZETTER jossi. We kwamen daar dus aan. Smiddsags had meneer Jossi nog beweerd dat hij extra leer ging kopen om het gewenste resultaat dat Mits had aangewezen op een plaatje te maken. Maar dat had meneer dus niet gedaan. Mits moest opeens meer gaan betalen als ze dat jasje wou. Elke keer maakt die gast er een ander verhaal van en ik werd echt pissig. Hij weer met zijn misunderstanding. Het was echt een mooi jasje hoor daar niet van maar niet hetzelfde als het plaatje. Het had een totaal andere voorkant. We merkten dat het geen zin had om weer een dag te wachten en dat kon ook niet want de volgende morgen werden we vroeg opgehaald voor de Gili islands. Mits wou het jasje wel hebben maar ze durfde niet zo goed om korting te vragen. Dus ik vroeg om korting wou hij er eerst maar 6 euro af doen de gier. Uiteindelijk is het ons gelukt voor 15 en was meneer Jossi zo kwaad dat hij ons niet meer aan wilde kijken. Maar ik was ook boos hoor die mafkees verdraaide steeds onze woorden en probeerde ons schuldig te maken, de manipulator.

Oke genoeg over Jossi. S avonds zijn we daarna ook lekker uitgegaan en hebben ons zeker vermaakt. Dag daarna nog een relaxed zwembad dagje en de volgende dag om half 7 werden we opgehaald voor de Gili islands. We zaten eerst zon 90 minuten in een propvol busje maar wel met airco. Er zat een japanner naast en die viel steeds in slaap en viel dan soms tegen mijn schouder heel irritant. Na 1,5 uur kwamen we aan bij de opstapplaats van de boot. We moesten eerst even een cafeetje in terwijl onze tassen naar de boot werden gebracht en wij onze tickets kregen. Toen werd het tijd om op de boot te gaan! OMG dit was het ergste uur van mij hele wereldtrip. Ik wens dat niemand toe. Oke we wisten dat het een fastboot was maar dit. Moet je voorstellen.
Wij voorin de boot, op stoeltjes, naast de kapitein dichte boot. Je vaart weg, boot begint meteen te scheuren op het water over inmens hoge golven. Ik zou het eigenlijk niet kunnen vertellen want heb hele weg met mijn ogen dicht gezeten. Maar Mits zei dat hij 80 ging op de hoge golven. En dan….
Doordat de golven zo hoog zijn klapt de boot steeds op de golven. Ik voelde me net een dolfijn die elke keer met zijn buik tegen de golven klapt. En hard, niet normaal en dat 1 uur en 15 minuten lang. Ook zat er nog een medewerker va de boot met zijn kont tegen Mits aan terwijl ze zat. En aan mijn raampje omdat de golven zo hoog waren kwamen de waterspetters dus werd ik nat. En dat 1 uur en 15 minuten lang, voel je je alsof je de titanic bent en elke keer op een ijsrots stuit. Ik heb bijna overwogen terug met het vliegtuig te gaan maar nee ik ben een diehard maar durf dus niet echt terug. We gaan proberen achterin te zitten misschien helpt het!

Op de Gili islands aangekomen moesten we onze slippers uit doen en door het water naar het strand lopen. De bemanning hielp ons met de tassen. En toen begon voor Mits en mij de speurtocht naar een hotel. Maar ik stapte nog niet uit en terwijl Mits de datum aan het vastleggen was voor de terug weg met de boot kwam er een gast naar me toe die ons voor 14 euro voor 2 personen incl ontbijt een kamer aanbood. Nou we hoefden dus niet meer te zoeken naar een kamer en hebben daar 3 nachten geboekt. We hadden eerst 1 nacht geboekt en toen verder gekeken maar we kwamen na onze tassen in de kamer te hebben gezet alleen maar bij duurdere hotels. Ons hotel is heel basic, geen zwembad, geen airco wel een fan en niet eens een wastafel hoe grappig maar wel een douche. De kamers die we hebben gezien op de Gili islands. Nou je hebt hier overal bungalows enzo niet normaal. Mits en ik hebben 1 prive villa gezien, dan heb je een eigen zwembad en alles, echt te luxe maar gewoon 150 euro per nacht he! Iig ons ontbijtje van ons hotel was super lekker en ze hebben overal babypoesjes bij ons hotel. Eigenlijk is het niet eens een hotel, ze hebben maar 4 kamers! Maar het is prima.

Het strand is heel mooi hier, lekker watertje, heel blauw , wit strand en overal chille bedjes waar je op kunt liggen. Echt met een matras erop en heel groot. Voor de rest zwemmen we in zwembaden van andere hotels. Als je op het strand bent komen de locals op je afrennen dat is mij overkomen. Eentje kwam er naar me toe of ik hem kon helpen. Dus ik vroeg met wat nou hij wou op de foto nou vooruit. Vervolgens kon ik een half uur poseren want al zn vrienden die eerst nog op de kant stonden kwamen opeens ook het water in en moesten ook op de foto met mij. En ik Mits er bij halen maar die lag helemaal in een deuk en ging niet erbij op de foto! Grrr.

Er zijn ook vet lieve lokale kindjes op het strand, zo sgattig! Op dit eiland hier Trawagan eiland heet het. Je hebt namelijk Gili Trawagan, Gili Meno en Gili Air maar Gili Trawagan is het grootst. Heb je geen wegen. Er rijden hier geen autos maar alleen fietsers en paard en wagen meer niet. En powercuts je hebt hier dus op sommige uren geen power! Ook hebben ze een nagemaakte bioscoop op het eiland met een diascherm en kussens en gele hokjes waar je op een klein tvtje een dvdtje kunt uitkiezen, heel leuk. Wij hebben daar dan ook Saw 6 gezien maar zo eng was die niet. In de bioscoop hebben we Robin Hood gezien maar wat een slechte film was dat zeg we vonden er niks aan.
Ook hebben we het WK weer gevolgd in een barretje met een pizza en heel veel Nederlanders. En ofcourse zijn we weer trots dat Nederland heeft gewonnen woehoe!

Ook zijn we naar Gili Meno geweest de laatste dag op de Gili islands. Je gaat dan met een islandshopper naar Gili Meno het duurt maar 15 minuutjes maar die boot schommelt me toch.
Aangekomen op Gili Meno gingen Mits en ik eerst het eiland verkennen. Het werd een rondje eiland. We hebben gewoon het eiland rondgelopen in 1 uur en 15 minuten. De meeste gedeeltes waren echt onbewoond en er stonden geen huizen maar alleen maar gras. Ook vonden we soms wat resorts die er slecht uitzagen. Ze waren waarschijnlijk gestopt met de business omdat er totaal geen mensen komen aan de andere kant. Het zwembad was gewoon helemaal groen! Na de eilandloop zijn we ter afkoeling gaan zwemmen in de zee. Op het strand ligt bijna niemand. Er waren ook bijna geen toeristen echt te leuk. Daar hebben we wat uurtjes gezwommen en geluncht en om 3 uur zijn we weer terug gegaan naar Gili Trawagan. We zijn daar nog even bij een live band een kaartspelletje wezen doen en daarna gingen we het uitgaansleven zoeken. Gili island schijnt echt het nieuwe Ibiza te zijn maar wij konden de feesttenten niet vinden hoor. Wat blijkt er zijn alleen feesten op maandag, woensdag en vrijdag en laten wij er nou zaterdag, zondag en maandag zijn geweest. Op maandag merkte we er wel wat van dat er een feestje was met een dj maar we vonden de muziek nog niet zo leuk en om half 12 hadden we geen zin om te wachten dus zijn maar naar huis gegaan omdat we de volgende dag ook weer met de snelle boot terug moesten naar Bali en daar werd je nogal misselijk op dus leek het ons beter vroeg naar bed te gaan.

Volgende dag laatste ontbijtje in ons hotel, inpakken en daarna met de boot terug naar Bali. Dit keer zaten we achterin en viel de reis aanzienlijk mee. We werden niet eens misselijk en ik hoefde niet met mijn ogen dicht te zitten de hele tijd. Er zaten naast ons 2 jongens in de boot uit Alkmaar. Eentje scheen in Noorwegen te wonen en was een bekende voetballer daar en de ander was ziekjes en zei niet zoveel. Nou wij daar even mee praten en waren best aardige gasten. Maar nu komt het….

Toen we aankwamen met de boot vertelde ze ons dat er in de buurt een Nler was die een restaurantje was begonnen met broodjes kaas. En ze vroegen of we ook wilden. Ik dacht nouuu tuurlijk en het duurt maar 5 minuten. Dus Mits ging met ze mee en ik ging wachten op de koffers. Uiteindelijk na 20 minuten ofzo zat ik daar met de koffers en de bus wou weg. Maar ik moest op Mits wachten. Het busje met de mensen heeft nog 5 minuten langer gewacht maar toen ging die toch echt weg en Mits was er nog steeds niet. Nadat ik daar nog even had gezeten en allemaal mensen naar me toe kwamen met taxi taxi. Kwamen ze eindelijk terug. Ze waren de hele tijd aan het wachten op broodjes kroket. Maar oke onze bus was weg dus stapten we maar met de jongens in de taxi. Hun gingen alleen nar de tempel Tanah Lot en daarn Kuta en wij moesten naar Ubud. DE BROODJES KROKET WAREN TROUWENS RANZIG KOUD! Uiteindelijk heeft de taxichauf ons eerst naar Ubud gebracht en moesten we nog veel voor te taxi betalen ook. Mits wou weg gaan tijdens het wachten op de broodjes kroket maar hun zeiden steeds het duurt nog maar heel even en zooooo hebben we dus onze bus gemist. Maarrrr we zijn nu wel veilig aangekomen in Ubud en zitten in een mooi hotel. Morgen gaan we een toer doen en de dag daarna ook.

De toerdag!
We werden om 9 uur opgehaald. We gingen eerst naar Taman Ayun dat is een oude tempel waar vroeger de koningen woonde. Het zag er best wel oud uit en de tempel lag aan de rivier. Daarna gingen we naar een koffieplantage. We hebben alle stadia gezien hoe koffie wordt gemaakt. We hebben ook de thee en koffie mogen proeven. 1 hele populaire soort koffie is nu Luwak koffie. Nou hoe dat wordt gemaakt. Er is een dier dat Luwak heet, die laten ze de koffiebonen eten. De Luwak poept het dan uit en dan halen ze die bonen uit de poep en maken ze schoon en daar maken ze dan koffie van. Een potje daarvan in de winkel kost maar liefst 100 dollar en als je bedenkt hoe het is gemaakt! Bah. Na de koffieplantage gingen we naar Bali Botanic Garden dat vond onze chauf leuk. Nou dit was een bloementuin met bloemen die nog niet in de bloei waren en ze hadden wat tempels daar het was best groot, het weer was mistig en het was saai. Al deze dingen waren in Bedugul en omstreke, het Noord- westen van Bali. Na de tuinen gingen we naar de waterval in Munduk, dit was nog even zwoegen om er te komen en helemaal weer terug naar boven. We hebben onze bewegingen wel weer gehad. Na de waterval zouden we eigenlijk naar huis gaan. Eigenlijk hadden we nog de aardbeien plantage moeten zien maar die was gesloten. Het was pas 2 uur en Mits had iets anders bedacht waar we eigenlijk ook heen wilde, Banyar de hotspring. Dus Mits begon toen tegen de chauf te zeggen van kijk de aardbeien gingen niet door dus nu willen we daarheen. Hij maar zeggen dat het te ver was en dat we meer moesten betalen maar dat pikte Mits niet en zo zijn we er toch gratis nog heen gegaan. Eerst gingen we daarvoor nog even bij een vriend van de chauf langs, toen hebben we een lokaal huisje gezien en hebben we onze balinese woordjes even met ze geoefend. Onze chauf is niet zo goed in engels en zei opeens tegen mij stupid en wees naar mij maar hij bedoelde clever noemde die me dus gewoon dom en al die locals lachen. Hij meende echt slim zei die maar ik geloof er niks van haha. In ieder geval de locals gingen er de hele tijd op door en bleven maar giechelen. Na dit onderonsje waar we overigens naar mijn mening te ranzige koffie hadden gehad. Mits vond het wel lekker maar er zaten pitjes in dus ik niet gingen we naar de Banyar hotspring. De chauf bracht zijn lokale vriend mee. Het was dus nog best ver en het viel ook nog best tegen. Maar het was gratis. De terug weg naar Ubud duurde dan ook echt 3 uur. Het was al donker toen we terugkwamen maar het was best een leuke excursiedag.

We hadden trouwens nog het plan om de Buddha to Buddha fabriek hier op te zoeken, Mits had het nummer van haar stagebegeleider gekregen maar ze wilden ons niet ontvangen. Helaas pindakaas. Nu gaan we dus scootertje huren en de ambachtsdorpen en Ubud beetje verkennen en in Seminyak, ons volgende plaatje naar Tanah Lot.

Vandaag scootertoer. Eerst zijn we naar Monkey forest gereden. Daar hebben we heel veel apen gezien. Ze waren allemaal een beetje horney want ze waren het schaamteloos voor onze neus keer op keer aan het doen. Het vrouwtje had het te bezuren hoor de jongens waren echt om de vrouwtjes aan het vechten en ze werden helemaal wild. Toen we uiteindelijk weg wilde gaan heeft een aap me bijna aangevallen. Ik riep Mits maar die had het niet door maar ik bleef vet rustig terwijl die aap mij zn tanden liet zien en probeerde op me te springen. Dat was niet leuk maar goed. Na het apenbos gingen we Goa Gajah, de olifantengrot. Dat stelde eigenlijk niet veel voor. Het was wel leuk dat we bij de entree met een slang wie zen bek was dichtgeplakt op de foto mochten. Daarna gingen we gewoon op de scooter een stukje rijden en de lokale dorpjes zien. We vonden het leuk om te zien hoe dingen werden gemaakt en liepen dan ook gewoon overal naar binnen. We hebben ze tempels zien maken, stenen zien bikken. houtkerven, bamboe vlechten echt van alles heel interessant. Daarna gingen we verder rijden en kwamen we bijna helemaal in het noorden uit. We kwamen onderweg bij heel veel rijstvelden en de weg was heel steil met allemaal bochtjes, best gevaarlijk maar wel avontuurlijk bij elke bochtje toeteren. We zijn in de plaatjes Gianyar, Bangli, Bedulu en weet ik veel waar nog meer terecht gekomen. Dat hebben we eventjes op de bordjes gelezen. In Petulu wilden we de witte reigers zien, die schenen daar om 4 uur te komen maar we waren daar al om half 4 en het scheen pas 5 uur te zijn dus dat hebben we toen maar niet gedaan.

We hebben ondertussen ook nog gegeten in een lokaal restaurantje met een iritante papagaai. Het was in ieder geval een leuke dag.

Morgen gaan we naar Tanah Lot en daarna naar Seminiyak waar het heel leuk schijnt te zijn. Nog maar 5 nachtjes slapen en 1 in een vliegtuig en dan ben ik alweer thuis en zie ik jullie alweer!

Fotos zijn hier heel moeilijk om te plaatsten internet is te sloom!

dikke kus en tot snel!!